Portret rodzinny Jana III,  Henri Gascar, 2 poł. XVII w. ,  Kraków, Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu
« Powrót
Anna Orzelska, Louis de Silvestre, ok. 1730, Muzeum Narodowe w Warszawie
Anna Orzelska sportretowana jest w aksamitnym błękitnym kaftanie będącym elementem stroju do jazdy konnej i polowań. Kaftan krojem nawiązuje do popularnych w tym okresie męskich justaucorps, przejętych z mody wojskowej. Górna część kaftana dopasowana jest do sylwetki zaś dolna część jest od pasa bardzo szeroko rozkloszowana. Ubiór został obszyty pasmanterią w postaci złotych galonów. Pod linią talii umieszczone są poziomo dwie kieszenie. Na przedzie, wzdłuż długich krawędzi znajduje się ozdobne zapięcie w postaci drobnych gęsto przyszytych złotych guziczków i odpowiadających im ozdobnych dziurek na drugiej pole kaftana. Rękawy wąskie, sięgające nieco poniżej łokci, zakończone dużymi ozdobnymi mankietami z czerwonego aksamitu. Mankiety wzdłuż brzegu wykończone zostały złotymi guziczkami i podobnie jak cały kaftan dekorowane są pasmanterią w postaci złotych galonów. Justaucorps, ma owalny dekolt, zapięty jest na pierwszy guzik od góry oraz na guziki w pasie. Rozpięcie odsłania białą delikatną batystową koszulę z żabotem. Spod rękawów kaftana wystają rękawy białej koszuli. Dół stroju stanowi długa obszerna spódnica na rogówce, gładka, bez zdobień.

Na szyi kobiety zawiązana jest na kokardę czarna aksamitka. Na głowie widnieje peruka en catogon z czarną jedwabną kokardą, a pod pachą czarny trójgraniasty kapelusz typu tricorne, przybrany strusimi piórami i obszyty złotą koronką.

Przykłady podobnych damskich strojów myśliwskich i do jazy konnej spotykamy na innych przedstawieniach ikonograficznych np.: Zobacz: szustokor
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone.