Portret rodzinny Jana III,  Henri Gascar, 2 poł. XVII w. ,  Kraków, Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu
« Powrót
Portret Zygmunta Krasińskiego jako chłopca, January Suchodolski, ok. 1826, Muzeum Narodowe w Warszawie
Dwunasto- czternastoletni Zygmunt Krasiński (1812-1859) przedstawiony został w stroju myśliwskim w kolorze zgniłozielonym. Strój kilkunastoletniego chłopca niewiele różni się od ubioru dorosłego mężczyzny. Składa się on z sukiennej kurtki myśliwskiej w formie surduta i spodni oraz czapki z tej samej tkaniny zestawionych z żółto-beżową kamizelką (zob. „Motyl”, 1829, nr 37, tab. do nr 37, link ).
Odcinany w pasie jednorzędowy surdut z szalowym kołnierzem jest dopasowany górą i rozkloszowany dołem. Z tyłu może być układany w fałdy i na środku rozcinany od dołu do linii stanu (zbliżony fason mają chłopięce surduty ze zbiorów Kent State University Museum: link oraz Victoria & Albert Museum, link). Rękawy dopasowane, wszyte z niewielką główką, mogą być zapinane w nadgarstkach na jeden lub dwa guziki zob. spencerek z lat 1825-1830 z Victoria & Albert Museum, link).
Długie spodnie o dość obszernych nogawkach, wszyte w szeroki pasek, zapewne były krojone z klapą z przodu i regulowane z tyłu w pasie sznurowaniem (zob. spodnie z kolekcji Henry’ego Forda: link; link; link).
Wydaje się, że nogawki nie były wykończone strzemiączkiem (zob. Ferdinand Georg Waldmüller, Portret pani Winiwarter z synem, 1829, link). Spodnie podtrzymywane były przez przypinane na guziki, krzyżowane na plecach szelki (William Sidney Mount, Chłopiec gracujący kukurydzę, 1840, link; link).
Kamizelka prawdopodobnie była jednorzędowa, dołem prosto ścięta bez wykładanego kołnierza, tylko z niewielką stójką (zob. William Sidney Mount, Szkolna chłopięca kłótnia, 1830, link). Guziki mogą dochodzić jedynie do wysokości mostka (zob. link). Może mieć przód z cienkiej tkaniny wełnianej w naturalnym kremowo-żółtym kolorze; plecy płócienne (zob. m.in. kamizelki z Metropolitan Museum of Art: link; link; link; Philadelphia Museum of Art: link).
Chłopięcym akcentem stroju, odróżniającym go od ubioru dorosłego mężczyzny, jest wykładany, miękki kołnierz płóciennej białej koszuli z luźno zawiązanym czarnym fularem zawiązanym pod szyją (zob. też Portret hrabiego Razumowskiego jako chłopca Roberta Theera z 1826, link; Portret zbiorowy braci Eggel A. Gaala z 1847, link). Z wyjątkiem kołnierza krój jest analogiczny do koszuli męskiej, nie rozcinanej z przodu na całej długości i zmarszczonej przy szyi (zob. link).
Założona na bakier czapka ma formę miękkiej furażerki z okrągłym denkiem i otokiem z tej samej tkaniny (być może obwiedzionym czarną wypustką) oraz skórzanym, zapewne czarnym daszkiem, jakie do lat 50. XIX wieku były popularne w strojach myśliwskich. Tego typu czapki noszone były również poza służbą przez oficerów w armii Królestwa Polskiego (np. furażerka oficera 5. Pułku ułanów im. Zamoyskich utworzonego w grudniu 1830 r., Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie).
Stroju dopełniają giemzowe rękawiczki i torba myśliwska.
W zbliżonym stroju przedstawiony został nieznany chłopiec na portrecie ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone.