Portret rodzinny Jana III,  Henri Gascar, 2 poł. XVII w. ,  Kraków, Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu
« Powrót
Portret Krystyny Potockiej, Angelica Kauffmann, 1783-1784, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Sześcio- lub siedmioletnia Krystyna Potocka (1776/8-1800) ukazana jest w prostej, nie krępującej ruchów, białej muślinowej sukience bez usztywnień, typowej dla zreformowanej mody dziecięcej końca XVIII wieku. Czarne wstążki i brak innych ozdób wskazują na żałobny charakter ubioru – koresponduje on z wymową obrazu, na którym dziewczynka podlewa kwiaty przed grobem matki i urną z prochami rodzeństwa. [W tym czasie żałobne ubranka dla młodszych dzieci również przestały być kopią strojów dorosłych; zrezygnowano z całkowitej czerni jedynie na rzecz czarnych lamówek i kokard.]
Sukienka ma niezbyt szeroką, lekko przymarszczoną w talii spódnicę i prosto krojony gładki stanik z głębokim kwadratowym dekoltem oraz krótkimi wąskimi rękawami, które zostały wywinięte na końcach, przewiązane czarnymi wąskimi wstążkami i obszyte podwójnymi muślinowymi falbankami. Podobną podwójną wąską falbanką obszyty został dekolt – w okresie ciężkiej żałoby nie stosowano koronek do dekoracji stroju. Stanik wydaje się być układany z przodu w drobne pionowe zakładki i zapinany na białe guziczki. Podkład dla cienkiego muślinu stanowi biała tkanina jedwabna – zapewne pozbawiona nadmiernego połysku tafta, gdyż w okresie głębokiej żałoby błyszczące jedwabie były zabronione. Brzeg spódnicy spodniej został obszyty czarną wstążką z białymi brzegami. Z reguły tego typu sukienki podszywano jedwabiami w jasnych kolorach, np. zielonym, różowym lub niebieskim, które lekko prześwitywały spod cienkiej bawełny, jak np. w przypadku ubiorów z 1775 roku ze zbiorów Livrustkammaren w Sztokholmie (zob. link). W stroju Krystyny Potockiej również kolorową szarfę w talii zastąpiła czarna.
Stroju dopełniają białe szpiczaste jedwabne pantofelki.
Przykłady podobnych sukienek.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone.