Stanisław Kostka Potocki, Jacques Louis David, 1781, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Główna Konkurs Sport i rekreacja Moda i obyczaje XVII w. Moda i obyczaje XVIII w. Moda i obyczaje XIX w. Sztuka krawiectwa
Sztuka krawiectwa
Bielizna
Nauka sztuki krawiectwa damskiego
Wykroje
Opracowanie wykroju
Drukowanie
Porównanie wymiarów
Dopasowanie wymiarów
Krojenie
Spódnica
Stanik i suknia
Szycie
Dopasowanie wymiarów
Wykroje sukni Heleny Modrzejewskiej są opracowane na podstawie oryginalnych wykrojów z pism XIX-wiecznych. Kobiety były wtedy niższe, dlatego wszystkie formy staników będą wymagały wydłużenia. Obwód biustu i talii także może wymagać niewielkich poprawek.

Zwężanie i poszerzanie oraz wydłużanie i skracanie odbywa się przez dodanie lub odjęcie konkretnej liczby centymetrów w ściśle określonych miejscach wykroju. Poniższy rysunek może odnosić się do większości szablonów z XIX wieku. Poziome linie skracania / wydłużania znajdują się w połowie pachy, pod pachą oraz w talii. Pionowe linie zwężania / poszerzania znajdują się wzdłuż środka przodu i tyłu, od ramienia w dół oraz wzdłuż boczka pod pachą. Dużą różnicę pomiędzy wymiarami wykroju a klientki należy podzielić równomiernie pomiędzy wszystkie linie modelowania. Przy małych poprawkach, jeśli wykrój wymaga wydłużenia / skrócenia tylko 2–4 cm całości, można to zrobić na linii talii. Niewielkie poszerzenie / zwężenie, o 2–4 cm na całym obwodzie, można zrobić na linii boczka pod pachą.

Nie należy rozciągać wykroju po całości w programie komputerowym, bo o ile zmiany do 10% nie rażą, o tyle wydłużenie w ten sposób wykroju na osobę wysoką może spowodować, że linia pachy znajdzie się bardzo nisko, na linii żeber.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.
stat