Stanisław Kostka Potocki, Jacques Louis David, 1781, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Główna Konkurs Sport i rekreacja Moda i obyczaje XVII w. Moda i obyczaje XVIII w. Moda i obyczaje XIX w. Sztuka krawiectwa
Sport i rekreacja
Ubiory do polowań i jazdy konnej w XVII w.
Ubiory sportowe w XVIII w.
Sprawdź się!
Ubiory sportowe w XIX w.
Automobiliści
W goglach i prochowcu
Płaszcz duster i gogle
Modni automobiliści
Artyści a strój automobilowy
Wyścigi i rajdy
Cykliści
Panowie w pończochach
O amazonkach
Golfiści
Zielona kamizelka
Czerwony frak
Dobry styl
Raj bez Ewy
"Ikona" mody golfowej
Knickerbockers dla kobiet
Kobiecości na polach golfowych
Jeźdźcy
Dandysi na koniach
Romantyczne lwice w cylinderkach
Smukła nóżka w bryczesach
Kąpielownicy
Dawni kąpielownicy i ich stroje
Kabiny i maszyny kąpielowe
Gorsety kąpielowe
Po I wojnie światowej
Krokieciści
Czerwony żakiecik
Krokiet
Kurtka Garibaldiego
Winslow Homer
II turniura
Ostatnie dobre lata
Łyżwiarze
Szkockie kratki i kożuszki
Dawni łyżwiarze
Ponętna nóżka
Gwiazdy łyżwiarstwa
Myśliwi
Od czerwonego rajtroka do marynarki norfoldzkiej
Czerwone kurtki
Bertie i jego marynarka
Szermierze
Tenisiści
Pokaz mody na korcie
Królewska gra
Wamsy, kamizelki, domowe czapki
Tenis ziemny
W gorsecie i tiurniurze na korcie
Wiktoriańskie damy
Wygodne stroje męskie
Biały sport
Walka o wygodę
Lata szalone, lata złote
Nowy styl, nowa sylwetka
Bogini kortu
Bitwa o szorty
Pończochy
Czerwone kurtki nadchodzą
Tak jak wspominałam wcześniej, większość mężczyzn ukazanych na obrazach pochodzących z lat 40. i 50. XIX wieku ubrana jest w „uniformy myśliwskie” charakterystyczne dla polowań typu par force - są one w przede wszystkim w dwóch kolorach: czerwonym oraz granatowym. Choć, trzeba zaznaczyć, że w Anglii w tym okresie w końcu ustalono, że męski strój na tego typu polowanie powinien się składać z czerwonego rajtroka (czyli kurtki wierzchniej), białych bryczesów i czarnych butów z żółtymi wyłogami oraz czarnych cylindrów lub toczków.
Inaczej wyglądała sytuacja dam biorących udział w tego typu polowaniach. Kobiety biorące udział w par force`ach jechały na koniu w damskim siodle ubrane w czarne stroje, tzw. amazonki, które były szyte tylko w jednym celu jako strój do jazdy konnej i na polowania.
W tym okresie taki strój składał się z sukni noszonej na gorsecie, która miała dopasowany stanik zakończony w szpic, zachodzący na długą spódnicę zakończoną trenem. Czasami stanik sukni- amazonki był wzorowany na męskiej kurtce, jego rękawy były dość obszerne. Pod suknię panie zwykle wkładały białą koszulę, której kołnierzyk wykładały na wierzch, natomiast na nogi obcisłe spodnie za kolana, których oczywiście nie było widać spod spódnicy. Chroniły one nogi amazonek przed otarciem oraz przeziębieniem się. Do tego zakładały cylinderki podobnie jak mężczyźni, z tą różnicą, że były one często przewiązane powiewającym romantycznie woalem.
W tego typu amazonkach, których krój zmieniał się z dekady na dekadę podporządkowując się ogólnej linii charakterystycznej dla danego okresu w modzie damskiej, panie polowały i jeździły konno jeszcze do czasów wybuchu I Wojny Światowej. Trzeba zaznaczyć, że modę na tego typu strój szczególnie lansowała cesarzowa Elżbieta (1837-98) popularnie zwana Sisi, żona cesarza Franciszka Józefa. Sisi znana była w Europie jako jedna z najlepszych amazonek II połowy XIX wieku, oprócz jazdy konnej jej pasją były polowania par force, w których brała czynny udział i to nie tylko w tych organizowanych w rezydencji w Gödöllö ale również i w Anglii i Irlandii, gdzie była częstym gościem i skąd sprowadzała swoje konie, psy i koniuszych. Była ona znana ze swojej wytrzymałości, energii oraz szaleńczych galopów, które prezentowała w czasie tych polowań. Złośliwi często nazywali ją: „Królową ze sforą psów”. W czasie tych polowań: „Nosiła mocne buty, nieprzemakalną, ciemną spódnicę, a do tego dopasowaną w talii kurtkę. (To praktyczne okrycie przejęła ze stroju do jazdy konnej i przez to została jedną z pierwszych propagatorek nowego stylu strojów „szytych na miarę”). A tak wyglądała w czasie jednego ze słynnych polowań w ukochanym Gödöllö: Elżbieta na koniu wyglądała porywająco. Jej włosy były upięte wokół głowy w obfite loki, na głowie miała cylinder. Obcisła suknia leżała jak ulał. Cesarzowa nosiła wysokie, sznurowane trzewiki z maleńkimi ostrogami i trzy pary rękawiczek jedna na drugiej. Niezastąpiony wachlarz tkwił w siodle. (Cesarzowa dobywała go błyskawicznie, skoro tylko pojawiali się ciekawscy, zasłaniając twarz).”
Jak wyglądały kobiece stroje do polowań w II połowie XIX wieku ukazuje rycina pochodząca z magazynu mody „Świt: mody paryskie” z roku 1886.
W tym czasie w modzie damskiej przypada okres tzw. drugiej turniury, co znalazło swoje odbicie w modzie o charakterze sportowo-rekreacyjnym. Kobiety ukazane na tej rycinie ubrane są w myśliwskie komplety, który składają się z kurtek oraz plisowanej spódnicy. Krój jej kurtki nawiązuje do męskich marynarek ale jednocześnie podkreśla jej kobiecą figurę z uwydatnionym biustem i wąską talią, w talii spięta jest paskiem a zakończona jest sztywnym, stójkowym kołnierzykiem charakterystycznym dla ówczesnych strojów kobiecych Jej spódnica sięga do pół łydki a z tyłu ułożona jest na turniurze. Na nogach kobiety mają: jedna długie buty zapinane po boku na guziki a druga wysokie buty z do kolan a na głowie proste, męskie kapelusiki z wąskim, wygiętym bo bokach rondzie.
Trzeba zauważyć, że opisane tu stroje noszone przez kobiety służyły już wyłącznie tylko do polowań ale pieszych . Najczęściej w dużym stopniu były wzorowane na strojach męskich a z czasem zaczęły nawet przejmować pewne elementy mody męskiej wcześniej zarezerwowane tylko dla przedstawicieli tzw. płci brzydkiej. Również kolorystyka tych strojów staje się bardzo neutralna, odpowiednia na polowania. Polując konno pani nadal zakładał czarną amazonkę, ten strój też widać na opisanej rycinie składającą się z obcisłej jednorzędowej kurtki z dłuższymi tylnymi połami o ostro ściętych końcach i długiej spódnicy z trenem, który był często podpinany z tyły sukni. Do tego nosiła białą koszulę i czarny cylinderek oraz skórzane rękawiczki.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Deklaracja dostępności Wilanów dla Młodych Talentów

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Wilanów dla Młodych Talentów.

  • Data publikacji strony internetowej:
  • Data ostatniej istotnej aktualizacji:

Status pod względem zgodności z ustawą

Strona internetowa jest niezgodna z ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych z powodu niezgodności lub wyłączeń wymienionych poniżej.

Treści niedostępne

  • Brak opisów alternatywnych do treści nietekstowych (np. zdjęć i ilustracji). Brakujące opisy są systematycznie uzupełniane. (1.1.1, A)
  • Treści na stronie nie mają jasnej struktury (nieprawidłowe użycie znaczników semantycznych) (1.3.1, A)
  • Strona jest oparta na tabeli i przez to nie jest zrozumiała dla osób z niepełnosprawnością wzroku (1.3.2, A)
  • Miejscami nie jest zapewniony wystarczający kontrast minimalny. (1.4.3, AA)
  • Przy powiększeniu do 200% tekst źle się wyświetla i w ogóle nie ma możliwości odczytania tekstu po prawej stronie (1.4.4, AA)
  • Jednoznakowych skrótów klawiszowych nie można wyłączyć ani przemapować. (2.1.4, A)
  • Brak możliwości pominięcia pewnych bloków strony. Nie działają skróty klawiaturowe. (2.4.1, A)
  • Tytuł jest identyczny na podstronach i na stronie głównej. (2.4.2, A)
  • Nie wszystkie elementy aktywne są opisane albo nie zawsze opis jest jednoznaczny. (2.4.4, A)
  • Stronę w danym serwisie można zlokalizować tylko za pomocą jednego sposobu. (2.4.5, AA)
  • Brak nagłówków (2.4.6, AA)
  • Brak znacznika lang="pl" (3.1.1, A; 3.1.2, AA)
  • Brak identyfikatorów bądź unikalnych identyfikatorów. (4.1.1, A)

Przygotowanie deklaracji w sprawie dostępności

  • Deklarację sporządzono dnia:
  • Deklarację została ostatnio poddana przeglądowi i aktualizacji dnia:

Deklarację sporządzono na podstawie oceny podmiotu zewnętrznego przeprowadzonej przez Spółdzielnia Socjalna FADO.

Informacje zwrotne i dane kontaktowe

  • Za rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Maria Zielińska.
  • E-mail: mzielinska@muzeum-wilanow.pl
  • Telefon: 785905734

Każdy ma prawo:

  • zgłosić uwagi dotyczące dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • zgłosić żądanie zapewnienia dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • wnioskować o udostępnienie niedostępnej informacji w innej alternatywnej formie.

Żądanie musi zawierać:

  • dane kontaktowe osoby zgłaszającej,
  • wskazanie strony lub elementu strony, której dotyczy żądanie,
  • wskazanie dogodnej formy udostępnienia informacji, jeśli żądanie dotyczy udostępnienia w formie alternatywnej informacji niedostępnej.

Rozpatrzenie zgłoszenia powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 7 dni. Jeśli w tym terminie zapewnienie dostępności albo zapewnienie dostępu w alternatywnej formie nie jest możliwe, powinno nastąpić najdalej w ciągu 2 miesięcy od daty zgłoszenia. Jeżeli zapewnienie dostępności cyfrowej nie będzie możliwe, podmiot publiczny może zaproponować alternatywny sposób dostępu do informacji. W przypadku, gdy podmiot publiczny odmówi realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego sposobu dostępu do informacji, wnoszący żądanie może tą samą drogą złożyć skargę w sprawie zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej.

Skargi i odwołania

Po wyczerpaniu wskazanej procedury skargę można złożyć również do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Dostępność architektoniczna

  • Parking i najbliższy przystanek znajdują się w odległości ok. 300 m od pałacu.
    Z pobliskich przystanków autobusowych oraz parkingu do pałacu prowadzi kilka dróg. Bezpośrednio do muzeum dochodzi się po nierównej nawierzchni, która częściowo składa się z kamieni polnych (tzw. kocie łby), częściowo jest to nawierzchnia HanseGrand. 
  • Ze strony muzeum można pobrać plan pałacu i ogrodów z zaznaczonymi trudnościami oraz udogodnieniami architektonicznymi. Na planie zaznaczone są najwygodniejsze trasy dojścia do pałacu z najbliższych przystanków autobusowych oraz z parkingu.
  • Najdogodniejszym przejściem są pasy z sygnalizacją świetlną znajdujące się przy barze McDonald. Przechodzimy na drugą stronę ulicy, dochodzimy do ogrodzenia, po czym kierujemy się w prawo i cały czas idziemy prosto chodnikiem. Po drodze po lewej stronie mijamy szereg budynków oraz kościół, za którym zaczyna się teren muzeum.
  • Opis dojścia z pętli autobusowej do kasy a następnie do pałacu dostępny jest również w formacie tekstowym oraz jako opis słowny w formacie mp3.
  • Kasa muzeum znajduje się w budynku przy ul. St. Kostki Potockiego. Do środka wchodzi się po schodach. Dla osób z trudnościami w poruszaniu się przed kasą umieszczony jest słupek ze specjalnym przyciskiem. Po naciśnięciu przycisku pracownik kasy zgłosi się do Państwa.
  • Wejście do pałacu dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową znajduje się w prawym skrzydle pałacu (od Sieni Zielonej).
  • Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich dostępne są parter pałacu oraz park. Muzeum dysponuje rampami rozkładanymi ułatwiającymi wjazd i wyjazd z pałacu oraz poruszanie się po parterze pałacowym. WAŻNE! Ze względu na historyczny charakter miejsca jeszcze nie wszystkie progi zostały usunięte, a długość ramp, jakie możemy zastosować w obecnych warunkach, pozwala na osiągnięcie kąta nachylenia przy wjeździe i wyjeździe wynoszącego 24%. Dlatego osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich proszone są o przyjście do muzeum wraz z osobą towarzyszącą.
  • Uwaga! Ze względu na przejściowe trudności techniczne osoby poruszające się na wózkach elektrycznych czasowo nie mają możliwości wjazdu do pałacu. Niedogodności zostaną jak najszybciej usunięte.
  • Pierwsze piętro pałacu i Sala Uczt oraz poziom -1 nie są dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową, w szczególności poruszających się na wózkach.
  • W każdym pomieszczeniu w pałacu znajduje się krzesło, z którego może skorzystać osoba potrzebująca odpoczynku.
  • W Galerii Północnej, Galerii Południowej oraz w Salonie Malinowym przygotowane zostały dodatkowe miejsca do siedzenia.
  • Toaleta dostosowana do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich znajduje się w Ogrodzie Różanym.
  • Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem.
stat