Stanisław Kostka Potocki, Jacques Louis David, 1781, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Główna Konkurs Sport i rekreacja Moda i obyczaje XVII w. Moda i obyczaje XVIII w. Moda i obyczaje XIX w. Sztuka krawiectwa
Sport i rekreacja
Ubiory do polowań i jazdy konnej w XVII w.
Ubiory sportowe w XVIII w.
Sprawdź się!
Ubiory sportowe w XIX w.
Automobiliści
W goglach i prochowcu
Płaszcz duster i gogle
Modni automobiliści
Artyści a strój automobilowy
Wyścigi i rajdy
Cykliści
Panowie w pończochach
O amazonkach
Golfiści
Zielona kamizelka
Czerwony frak
Dobry styl
Raj bez Ewy
"Ikona" mody golfowej
Knickerbockers dla kobiet
Kobiecości na polach golfowych
Jeźdźcy
Dandysi na koniach
Romantyczne lwice w cylinderkach
Smukła nóżka w bryczesach
Kąpielownicy
Dawni kąpielownicy i ich stroje
Kabiny i maszyny kąpielowe
Gorsety kąpielowe
Po I wojnie światowej
Krokieciści
Czerwony żakiecik
Krokiet
Kurtka Garibaldiego
Winslow Homer
II turniura
Ostatnie dobre lata
Łyżwiarze
Szkockie kratki i kożuszki
Dawni łyżwiarze
Ponętna nóżka
Gwiazdy łyżwiarstwa
Myśliwi
Od czerwonego rajtroka do marynarki norfoldzkiej
Czerwone kurtki
Bertie i jego marynarka
Szermierze
Tenisiści
Pokaz mody na korcie
Królewska gra
Wamsy, kamizelki, domowe czapki
Tenis ziemny
W gorsecie i tiurniurze na korcie
Wiktoriańskie damy
Wygodne stroje męskie
Biały sport
Walka o wygodę
Lata szalone, lata złote
Nowy styl, nowa sylwetka
Bogini kortu
Bitwa o szorty
Pończochy
Bogini kortu – stroje tenisowe w stylu Suzanne Lenglen
Gwiazdy tenisa inspirują modę, najjaśniejszą zaś z gwiazd jest Suzanne Lenglen, symbol nowej ery, nowego rozumienia sportu i nowej wizji kobiecości. Ta wybitna francuska tenisistka była idealnym uosobieniem najmodniejszego typu urody i stylu lat dwudziestych.
Modna kobieta, wysportowana i szybka ma teraz przypominać młodego chłopca – znikają odwieczne atrybuty kobiecości: biodra, talia i biust. By uzyskać nową, modną sylwetkę określaną mianem „deski” zdesperowane panie używały niekiedy nawet specjalnego spłaszczającego biust gumowego gorsetu lub spłaszczającego biustonosza i pasa do pończoch. Na czasie jest typ „chłopczycy” z krótko obciętymi włosami –modę na ścinanie włosów, dotąd długich i misternie upiętych, zapoczątkował słynny Antoine (czyli pochodzący z Polski Antoni Cierplikowski.)
Przełomowym momentem w historii kobiecego tenisa i mody tenisowej był niezwykły mecz, rozegrany w 1919 r. między Suzanne Lenglen, młodą, wschodzącą gwiazdą białego sportu, a dotychczasową mistrzynią, Dorotheą Lambert Chambers.
Chambers, siedmiokrotna zwyciężczyni Wimbledonu, grała w stroju typowym dla mijającej już epoki – w długiej spódnicy do kostek, noszonej na halkach, w gorsecie i bluzce z długimi rękawami, zapiętymi schludnie przy nadgarstkach. Suzanne Lenglen, szczupła, krótko ostrzyżona wbiegła na kort w bluzce z krótkim rękawkiem i w plisowanej spódnicy sięgającej połowy łydki, noszonej bez żadnej halki – a gdy biegała i skakała podczas gry, bez skrępowania pokazywała nogi, obleczone w białe pończochy, widoczne chwilami były nawet jej uda. Zaprezentowała całkowicie nowy styl gry, dynamiczny, wymagający biegania po całym korcie, podczas gdy jej przeciwniczka grała oszczędnie, ze stoickim spokojem. Lenglen wygrała, mimo że pokonanie dwukrotnie od niej starszej Chambers wymagało zawziętej walki. Zmagania trwały dwie godziny, na oczach 8 tysięcy widzów, wśród których znajdował się także król Jerzy V i królowa Maria. Mecz ten i wygrana Lenglen dosłownie i w przenośni stanowił zwycięstwo nowej epoki nad minioną. Socjolog sportu Jennifer Hargreaves pisze: „nie był to po prostu sprawdzian umiejętności, ale symboliczna bitwa między starym i nowym – w odniesieniu do gry, do stylów ubioru i do podejścia do roli kobiety.”
Słynny projektant mody, Jean Patou, twórca rewolucyjnej prostej sylwetki kobiecych strojów w stylu à la garçonne, dostrzegł w androgynicznej Lenglen personifikację „nowej kobiety”. We współpracy z Lenglen zaprojektował dla niej charakterystyczny kostium tenisowy, który zyskał ogromną popularność i był naśladowany na całym świecie, stając się ulubionym ubiorem wszystkich tenisistek. Był to jednoczęściowy jedwabny strój – góra o dużym, okrągłym dekolcie bez rękawów oraz plisowana od bioder spódnica, noszona oczywiście bez halki. Na głowie gwiazda tenisa nosiła przepaskę, która stała się jej znakiem rozpoznawczym – kilka metrów pomarańczowego szyfonu, omotanego wokół głowy i spiętego diamentową broszką lub szpilką. Ta nowinka tenisowej mody natychmiast się upowszechniła – również w Polsce tenisistki chętnie nosiły Lenglen Bandeau. (I nie tylko tenisistki – twarzowe nakrycie głowy przeniknęło do mody codziennej.) Uzupełnieniem stroju słynnej zawodniczki były kolorowe sięgające bioder kardigany, harmonizujące w kolorze z przepaską, białe pończochy oraz buty przypominające baletki, ze wstążkami przy kostkach. Stroje Lenglen szyte były z najcieńszych, niemal przezroczystych tkanin, dających jej nieskrępowaną swobodę ruchu.
Styl i krój ubiorów „boskiej Lenglen” stał się standardem tenisowej mody. Była ona pierwszą gwiazdą sportu, która nosiła i promowała strój w całości zaprojektowany specjalnie dla niej przez jednego projektanta, zostając niejako „ambasadorką” jego marki. Związek tenisa z modą stawał się coraz ściślejszy. Każda elegantka pragnęła mieć w swej garderobie sportowe stroje od Patou – projektant jako pierwszy francuski kreator mody zajął się tworzeniem ubiorów sportowych oraz rekreacyjnych i otworzył butiki oferujące wyłącznie modę sportową, w tym tenisową. Jako pierwszy zaczął ozdabiać oferowane stroje własnymi inicjałami! Stroje w stylu Lenglen zyskały popularność nie tylko na korcie – coraz częściej noszono podobne zestawy na co dzień, choćby na spacerze. Plisowana spódnica z sięgającym bioder pulowerem stała się modnym, wygodnym, niezobowiązującym codziennym ubiorem większości pań. W modzie codziennej przyjął się też daszek przeciwsłoneczny, spopularyzowany przez Helen Willis, tenisistkę słynną od końca lat 20. Komentator w New York Times w latach dwudziestych pisał tak: ” Przedziwne odwrócenie. Dziewiętnastowieczny tenis uprawiano w strojach codziennych, w drugiej połowie lat dwudziestych to codzienne życie odbywało się w strojach tenisowych”.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Deklaracja dostępności Wilanów dla Młodych Talentów

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Wilanów dla Młodych Talentów.

  • Data publikacji strony internetowej:
  • Data ostatniej istotnej aktualizacji:

Status pod względem zgodności z ustawą

Strona internetowa jest niezgodna z ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych z powodu niezgodności lub wyłączeń wymienionych poniżej.

Treści niedostępne

  • Brak opisów alternatywnych do treści nietekstowych (np. zdjęć i ilustracji). Brakujące opisy są systematycznie uzupełniane. (1.1.1, A)
  • Treści na stronie nie mają jasnej struktury (nieprawidłowe użycie znaczników semantycznych) (1.3.1, A)
  • Strona jest oparta na tabeli i przez to nie jest zrozumiała dla osób z niepełnosprawnością wzroku (1.3.2, A)
  • Miejscami nie jest zapewniony wystarczający kontrast minimalny. (1.4.3, AA)
  • Przy powiększeniu do 200% tekst źle się wyświetla i w ogóle nie ma możliwości odczytania tekstu po prawej stronie (1.4.4, AA)
  • Jednoznakowych skrótów klawiszowych nie można wyłączyć ani przemapować. (2.1.4, A)
  • Brak możliwości pominięcia pewnych bloków strony. Nie działają skróty klawiaturowe. (2.4.1, A)
  • Tytuł jest identyczny na podstronach i na stronie głównej. (2.4.2, A)
  • Nie wszystkie elementy aktywne są opisane albo nie zawsze opis jest jednoznaczny. (2.4.4, A)
  • Stronę w danym serwisie można zlokalizować tylko za pomocą jednego sposobu. (2.4.5, AA)
  • Brak nagłówków (2.4.6, AA)
  • Brak znacznika lang="pl" (3.1.1, A; 3.1.2, AA)
  • Brak identyfikatorów bądź unikalnych identyfikatorów. (4.1.1, A)

Przygotowanie deklaracji w sprawie dostępności

  • Deklarację sporządzono dnia:
  • Deklarację została ostatnio poddana przeglądowi i aktualizacji dnia:

Deklarację sporządzono na podstawie oceny podmiotu zewnętrznego przeprowadzonej przez Spółdzielnia Socjalna FADO.

Informacje zwrotne i dane kontaktowe

  • Za rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Maria Zielińska.
  • E-mail: mzielinska@muzeum-wilanow.pl
  • Telefon: 785905734

Każdy ma prawo:

  • zgłosić uwagi dotyczące dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • zgłosić żądanie zapewnienia dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • wnioskować o udostępnienie niedostępnej informacji w innej alternatywnej formie.

Żądanie musi zawierać:

  • dane kontaktowe osoby zgłaszającej,
  • wskazanie strony lub elementu strony, której dotyczy żądanie,
  • wskazanie dogodnej formy udostępnienia informacji, jeśli żądanie dotyczy udostępnienia w formie alternatywnej informacji niedostępnej.

Rozpatrzenie zgłoszenia powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 7 dni. Jeśli w tym terminie zapewnienie dostępności albo zapewnienie dostępu w alternatywnej formie nie jest możliwe, powinno nastąpić najdalej w ciągu 2 miesięcy od daty zgłoszenia. Jeżeli zapewnienie dostępności cyfrowej nie będzie możliwe, podmiot publiczny może zaproponować alternatywny sposób dostępu do informacji. W przypadku, gdy podmiot publiczny odmówi realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego sposobu dostępu do informacji, wnoszący żądanie może tą samą drogą złożyć skargę w sprawie zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej.

Skargi i odwołania

Po wyczerpaniu wskazanej procedury skargę można złożyć również do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Dostępność architektoniczna

  • Parking i najbliższy przystanek znajdują się w odległości ok. 300 m od pałacu.
    Z pobliskich przystanków autobusowych oraz parkingu do pałacu prowadzi kilka dróg. Bezpośrednio do muzeum dochodzi się po nierównej nawierzchni, która częściowo składa się z kamieni polnych (tzw. kocie łby), częściowo jest to nawierzchnia HanseGrand. 
  • Ze strony muzeum można pobrać plan pałacu i ogrodów z zaznaczonymi trudnościami oraz udogodnieniami architektonicznymi. Na planie zaznaczone są najwygodniejsze trasy dojścia do pałacu z najbliższych przystanków autobusowych oraz z parkingu.
  • Najdogodniejszym przejściem są pasy z sygnalizacją świetlną znajdujące się przy barze McDonald. Przechodzimy na drugą stronę ulicy, dochodzimy do ogrodzenia, po czym kierujemy się w prawo i cały czas idziemy prosto chodnikiem. Po drodze po lewej stronie mijamy szereg budynków oraz kościół, za którym zaczyna się teren muzeum.
  • Opis dojścia z pętli autobusowej do kasy a następnie do pałacu dostępny jest również w formacie tekstowym oraz jako opis słowny w formacie mp3.
  • Kasa muzeum znajduje się w budynku przy ul. St. Kostki Potockiego. Do środka wchodzi się po schodach. Dla osób z trudnościami w poruszaniu się przed kasą umieszczony jest słupek ze specjalnym przyciskiem. Po naciśnięciu przycisku pracownik kasy zgłosi się do Państwa.
  • Wejście do pałacu dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową znajduje się w prawym skrzydle pałacu (od Sieni Zielonej).
  • Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich dostępne są parter pałacu oraz park. Muzeum dysponuje rampami rozkładanymi ułatwiającymi wjazd i wyjazd z pałacu oraz poruszanie się po parterze pałacowym. WAŻNE! Ze względu na historyczny charakter miejsca jeszcze nie wszystkie progi zostały usunięte, a długość ramp, jakie możemy zastosować w obecnych warunkach, pozwala na osiągnięcie kąta nachylenia przy wjeździe i wyjeździe wynoszącego 24%. Dlatego osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich proszone są o przyjście do muzeum wraz z osobą towarzyszącą.
  • Uwaga! Ze względu na przejściowe trudności techniczne osoby poruszające się na wózkach elektrycznych czasowo nie mają możliwości wjazdu do pałacu. Niedogodności zostaną jak najszybciej usunięte.
  • Pierwsze piętro pałacu i Sala Uczt oraz poziom -1 nie są dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową, w szczególności poruszających się na wózkach.
  • W każdym pomieszczeniu w pałacu znajduje się krzesło, z którego może skorzystać osoba potrzebująca odpoczynku.
  • W Galerii Północnej, Galerii Południowej oraz w Salonie Malinowym przygotowane zostały dodatkowe miejsca do siedzenia.
  • Toaleta dostosowana do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich znajduje się w Ogrodzie Różanym.
  • Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem.
stat