Stanisław Kostka Potocki, Jacques Louis David, 1781, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Główna Konkurs Sport i rekreacja Moda i obyczaje XVII w. Moda i obyczaje XVIII w. Moda i obyczaje XIX w. Sztuka krawiectwa
Sport i rekreacja
Ubiory do polowań i jazdy konnej w XVII w.
Ubiory sportowe w XVIII w.
Sprawdź się!
Ubiory sportowe w XIX w.
Automobiliści
W goglach i prochowcu
Płaszcz duster i gogle
Modni automobiliści
Artyści a strój automobilowy
Wyścigi i rajdy
Cykliści
Panowie w pończochach
O amazonkach
Golfiści
Zielona kamizelka
Czerwony frak
Dobry styl
Raj bez Ewy
"Ikona" mody golfowej
Knickerbockers dla kobiet
Kobiecości na polach golfowych
Kąpielownicy
Dawni kąpielownicy i ich stroje
Kabiny i maszyny kąpielowe
Gorsety kąpielowe
Po I wojnie światowej
Krokieciści
Czerwony żakiecik
Krokiet
Kurtka Garibaldiego
Winslow Homer
II turniura
Ostatnie dobre lata
Łyżwiarze
Szkockie kratki i kożuszki
Dawni łyżwiarze
Ponętna nóżka
Gwiazdy łyżwiarstwa
Szermierze
Tenisiści
Knickerbockers dla kobiet
Długa spódnica i bluzka w męskim stylu noszone z dobrze skrojonym, dopasowanym żakietem były znakiem rozpoznawczym golfistek tak zwanych: Gay 90s - czyli jak piszą Calasibetta i Tortora: „Okresu pomiędzy 1890 - 1900, kiedy to społeczeństwo stopniowo zaczęło wyzwalać się od konserwatywnych norm społecznych ery wiktoriańskiej. Trendy socjalno-ekonomiczne takie jak zwiększenie liczby kobiet pracujących, aktywny udział kobiet w sporcie i mniej formalny styl życia doprowadziły do pojawienia się w modzie następujących trendów: dobrze skrojone kostiumy; spódnico-spodnie na rower i specjalistycznych strojów do uprawiania yachtingu, tenisa, wioślarstwa i pływania […].”
Gdy przyjrzymy się materiałom z początku lat 20. XX wieku widać, że w tym okresie podstawą stroju golfistki nadal była spódnica a żakiet został zamieniony na sweter.
Na podstawie zachowanych materiałów z tego okresu widać, że w kobiecej modzie do golfa na początku nie działo się zbyt wiele. Większość pań nosiło spódnice i swetry, które co prawda były wygodne, praktyczne i jak najbardziej dostosowane do wymogów gry w golfa (oblepione błotem, długie spódnice oraz sztywne gorsety uniemożliwiające pełny swing już dawno zostały zapomniane) to jednak ubiorom tym brakowało pewnej fantazji. Być może było to spowodowane faktem, że wśród pań- golfistek nie było tak barwnej osobowości jaką był książę Windsoru, który wyznaczał standardy mody męskiej dla panów- golfistów.
Sytuacja ta pomału miała się zmienić. Już w początkach lat 20. XX wieku w modzie kobiecej pojawiły się spodnie w typie knickerbockers. Spodnie tego typu były nie tylko przeznaczone do gry w golfa ale również do uprawiania innych dyscyplin przede wszystkim jazdy konnej, jazdy na rowerze czy jazdy na łyżwach. Choć trzeba przyznać, że w II połowie lat 20. XX wieku golfistki upodobały je sobie najbardziej. Owe knickerbockers dla kobiet cieszyły się w tym okresie również tak wielką popularnością ponieważ doskonale wpisywały się w jedną z charakterystycznych tendencji mody kobiecej lat 20. XX wieku, dążenie do maskulinizacji sylwetki damskiej. W takim stroju kobieta z włosami modnie przyciętymi à la graçonne lub à la Eton boy wyglądała jak młody chłopiec, co było jak najbardziej en vouge. Trzeba również zauważyć, że początkowo ów nowy element damskiej garderoby był przeznaczony przede wszystkim dla młodych podlotków ale z czasem został zaakceptowany również przez starsze kobiety.
Na sezon 1925/26 amerykański katalog wysyłkowy słynnego domu towarowego Sears`a proponował golfistkom dwa rodzaje strojów: rodzaj jednorzędowych bluz noszonych ze spódnicą lub bluz noszonych ze spodniami knickerbockers. Stroje te szyte były z wełnianych materiałów, gładkich lub w kratkę. W kolorystyce dominowały granaty, błękity, szarości oraz brązy. Stroje te były naprawdę bardzo praktyczne (posiadały niezliczone ściągacze chroniące przed zimnem, duże kieszonki na różne przydatne drobiazgi, miękkie kołnierzyki, które można było postawić i ochronić szyję) ale przede wszystkim doskonale uszyte i pięknie podkreślające po chłopięcemu wysmukłą i płaską sylwetkę kobiecą. Niestety była to również i wada, ponieważ panie o bardziej kobiecej figurze nie tak wysokie i smukłe, prezentowały się w nich po prostu karykaturalnie. Oczywiście do strojów tych były dobrane jak zawsze nieodzowne dodatki: kapelusze- kaski oraz kraciaste pończochy i dwukolorowe, sznurowane buty.
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.
stat