Stanisław Kostka Potocki, Jacques Louis David, 1781, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Główna Konkurs Sport i rekreacja Moda i obyczaje XVII w. Moda i obyczaje XVIII w. Moda i obyczaje XIX w. Sztuka krawiectwa
Sport i rekreacja
Ubiory do polowań i jazdy konnej w XVII w.
Ubiory sportowe w XVIII w.
Sprawdź się!
Ubiory sportowe w XIX w.
Automobiliści
W goglach i prochowcu
Płaszcz duster i gogle
Modni automobiliści
Artyści a strój automobilowy
Wyścigi i rajdy
Cykliści
Panowie w pończochach
O amazonkach
Golfiści
Zielona kamizelka
Czerwony frak
Dobry styl
Raj bez Ewy
"Ikona" mody golfowej
Knickerbockers dla kobiet
Kobiecości na polach golfowych
Kąpielownicy
Dawni kąpielownicy i ich stroje
Kabiny i maszyny kąpielowe
Gorsety kąpielowe
Po I wojnie światowej
Krokieciści
Czerwony żakiecik
Krokiet
Kurtka Garibaldiego
Winslow Homer
II turniura
Ostatnie dobre lata
Łyżwiarze
Szkockie kratki i kożuszki
Dawni łyżwiarze
Ponętna nóżka
Gwiazdy łyżwiarstwa
Szermierze
Tenisiści
Golf i dobry styl
W tym czasie golf już od dawna był sportem uprawianym przez przedstawicieli różnych warstw społecznych, jednak największą popularnością cieszył się wśród osób reprezentujących tzw. middle class. Doprowadziło to w Anglii do narodzin bardzie ciekawego zjawiska tzw: wakacji golfowych. „Rodziny organizowały wakacje w pobliżu miejsc gdzie znajdowały się dobre pola golfowe aby ojciec a czasami i matka, mogli grać w golfa, w chwili kiedy niania będzie opiekować się dziećmi na plaży.” Owe wakacje z golfem były jednym z przejawów tzw. „golfowej gorączki”, które opanowała społeczeństwo brytyjskie w początkach XX wieku. Zjawisko to było bacznie opisywane i analizowane przez korespondentów „Puncha”. „Szaleństwo golfowe było o wiele bardziej zaawansowane tego lata i tej jesieni niż rok temu. I nikt nie jest w stanie obronić się przed tą gorączką. Ona ogarnia tych, którzy jeszcze niedawno kpili sobie z niej i nie ma szacunku dla wieku ani płci. Zasadą stało się, że miejscowość wypoczynkowa musi mieć dobre jedzenie, wodę i pole golfowe.” Owe szaleństwo na tle golfa, które ogarnęło tak do tej pory zrównoważonych Anglików doprowadziło nawet do zmiany „uświęconych” wiktoriańskich praw „świętej niedzieli”. Jak pisze Adburgham: „Gra w golfa wymagała dużo czasu, do tego trzeba było jeszcze doliczyć czas na dojazd i powrót, trudno było to robić po pracy, wieczorem tak jak to było z tenisem. Najbardziej oddanymi graczami w golfa byli przedstawiciele middle class, którzy pozbawieni byli czasu wolnego, który pozwalał by im grać cały czas. Dlatego kilku otwartych na nowości pastorów postanowiło umożliwić takim ludziom chodzenie do kościoła i grę. Jeden z najsłynniejszych pastorów wielebny rektor Fronton, podjął decyzję o organizowaniu specjalnych mszy dla golfistów, które odbywały się w niedzielę o dziewiątej rano; pierwsza seria takich specjalnych mszy dla sportowców odbyła się w kościele Św. Andrzeja w Surbiton, uczęszczający na mszę zostali zaproszeni na nią w strojach sportowych, w których spędzą później cały swój wolny dzień, na mszy oprócz golfistów, byli również rowerzyści, tenisiści i wioślarze.”
Zastanawiający jest fakt, dlaczego golf zaczął się cieszyć akurat tak ogromną popularnością w początkach XX wieku. Odpowiedz na to pytanie m.in. przynosi tekst opublikowany w „Punchu” w 1904 roku, który wyszedł spod pióra tzw. Expert Wrinkle. Jego tytuł brzmiał: Golf and good form (Golf i dobry styl). Ów Wrinkle stara się w nim odpowiedzieć na pytanie zadawane mu przez wielu czytelników: czy golf jest sportem popularnym, w dobrym stylu itp.
Wrinkle odpowiadając na to pytanie podkreśla, że jedną z niewątpliwych zalet tej dyscypliny jest strój: „Ale tym co naprawdę przyciąga nas do golfa jest to, że miłościwie daje nam więcej możliwości ciekawego ubioru niż żadna inna dyscyplina sportowa. Piłka nożna i krykiet skazuje każdego na taki sam wygląd, ale golf daje wszystkim wiele możliwości do wyrażenia własnej indywidualności poprzez swój strój. Na przykład w kwestii koloru. Pewnego dnia na przykład spotkałem przy stacji Finsbury Park, mojego przyjaciela, który akurat wracał z partyjki golfa i zauważyłem, że jego strój był wielokolorowy, łącząc w sobie barwy różnych klubów golfowych. Efekt całości, pozwolę sobie użyć tu słowa, był ekstremalnie pikantny.”
W tym okresie jak ukazują materiały ikonograficzne dużą popularnością cieszyły się kraciaste komplety składające się z marynarki i spodni knickerbockers szyte z wełnianych, tweedowych materiałów. Noszono je zwykle z koszulami z charakterystycznym sztywnym kołnierzykiem z muszką lub krawatem a do tego kaszkiety, wzorzyste pończochy i sznurowane buty.
W tym okresie, jak już wspominałam wśród golfistów dużą popularnością cieszyły się spodnie do kolan zwane knickerbockers. Jednak jak ukazują materiały zamieszczane w tym okresie w „Punchu” nie wszyscy panowie wykazywali w stosunku do tych spodni tak wielki entuzjazm. W 1904 roku na łamach „Puncha” toczyła się nawet batalia co jest lepsze dla golfistów: knickerbockers czy tradycyjne długie spodnie.
„Palącą kwestią, która podzieliła golfistów na dwa wrogie sobie obozy jest wybór pomiędzy knickerbockers i tradycyjnymi spodniami. Osobiście wolę te drugie, jednak ma to związek z kwestią prywatną, od kiedy mój przyjaciel walną mnie kijem golfowym w nogę już nigdy więcej nie włożę knickerbockers. Ale mężczyznom z ładnie uformowaną łydką i pięknymi kostkami, powiem- noś knickerbockers kiedy tylko masz okazję. Późniejszy lord Septimus Boulger, który miał bardzo grube nogi i łydki, które wydawały się być zaraz nad kostkami, zwykle nosił knickerbockers, ponieważ mawiał, że w ten sposób odstrasza swoich przeciwników z pola. Jeśli mogę coś powiedzieć, bez obrazy, on był naprawdę zabawnym chłopem, chociaż całkowicie niedbałym jeśli chodzi o ubiór […].” Następną ważną kwestią związaną z noszeniem spodni knickerbockers był odpowiedni dobór pończoch, z którymi się je nosiło. Gołe łydki nie wchodziły w rachubę. Dziennikarz „Puncha” tak wypowiadał się na ich temat: „Inną zaletą knickerbockers jest fakt, że pozwalają one skupić się na pokazaniu szykownych pończoch. Najlepszy efekt dają pończochy, które w wywinięciu mają elementy czerwieni. Owo wywinięcie powinno zawsze być wzorzyste, ponieważ w ten sposób można stworzyć wrażenie, że łydka jest kształtniejsza i ładniej wymodelowana niż to jest w rzeczywistości. Pewnego dnia w Hanger Hill zauważyłem, że sir Darlington Ball grał w golfa w bardzo szerokich knickerbockers, a jego pończochy były w jednolitym brązowym kolorze i nie miały wywinięcia jakie przed chwilą opisywałem. Ale oczywiście sir Darlington ma wyjątkowo dobrze wymodelowaną łydkę a jeśli dodam, że jest on człowiekiem z rocznym przychodem 30 tysięcy funtów, to myślę, że w takiej sytuacji może sobie pozwolić na pewną swobodę w swoim stroju.”
Strojowi temu towarzyszy jeszcze inny niezwykle mody w tym czasie element garderoby modnego golfisty- wzorzysty sweter, który noszono wymiennie z marynarką norfoldzką. Cechą charakterystyczną tych swetrów lub też kamizelek robionych na drutach przez matki lub siostry, jak pisze dziennikarz „Puncha” było niezwykłe wzornictwo i kolory. Pewien konserwatywny gentelman na ich widok miał nawet powiedzieć: „Kiedy patrzę na kamizelki tych gości, to mam ochotę zatkać uszy watą!” Uwaga ta oczywiście dotyczyła krzykliwych kolorów w jakich owe elementy męskiej garderoby były utrzymane. Jeszcze innym dowodem na to w jak niezwykle kolorowe były te stroje jest ten fragment również pochodzący z „Puncha”: „Pewnego dnia spostrzegłem lorda Dunching w Wimbledon Park w czarującej kamizelce. Była ona zrobiona z wełny w kolorze dojrzałego szpinaku z dodatkiem czerwieni pompejańskiej a guziki zrobione były z mosiądzu z monogramem po środku wykonanym z niebieskiej i białej emalii. Ponieważ był to zimny dzień miał on na to założoną marynarkę norfoldzką w musztardowym kolorze a na głowie czapkę z foczej skóry.”
© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie 2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Deklaracja dostępności Wilanów dla Młodych Talentów

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Wilanów dla Młodych Talentów.

  • Data publikacji strony internetowej:
  • Data ostatniej istotnej aktualizacji:

Status pod względem zgodności z ustawą

Strona internetowa jest niezgodna z ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych z powodu niezgodności lub wyłączeń wymienionych poniżej.

Treści niedostępne

  • Brak opisów alternatywnych do treści nietekstowych (np. zdjęć i ilustracji). Brakujące opisy są systematycznie uzupełniane. (1.1.1, A)
  • Treści na stronie nie mają jasnej struktury (nieprawidłowe użycie znaczników semantycznych) (1.3.1, A)
  • Strona jest oparta na tabeli i przez to nie jest zrozumiała dla osób z niepełnosprawnością wzroku (1.3.2, A)
  • Miejscami nie jest zapewniony wystarczający kontrast minimalny. (1.4.3, AA)
  • Przy powiększeniu do 200% tekst źle się wyświetla i w ogóle nie ma możliwości odczytania tekstu po prawej stronie (1.4.4, AA)
  • Jednoznakowych skrótów klawiszowych nie można wyłączyć ani przemapować. (2.1.4, A)
  • Brak możliwości pominięcia pewnych bloków strony. Nie działają skróty klawiaturowe. (2.4.1, A)
  • Tytuł jest identyczny na podstronach i na stronie głównej. (2.4.2, A)
  • Nie wszystkie elementy aktywne są opisane albo nie zawsze opis jest jednoznaczny. (2.4.4, A)
  • Stronę w danym serwisie można zlokalizować tylko za pomocą jednego sposobu. (2.4.5, AA)
  • Brak nagłówków (2.4.6, AA)
  • Brak znacznika lang="pl" (3.1.1, A; 3.1.2, AA)
  • Brak identyfikatorów bądź unikalnych identyfikatorów. (4.1.1, A)

Przygotowanie deklaracji w sprawie dostępności

  • Deklarację sporządzono dnia:
  • Deklarację została ostatnio poddana przeglądowi i aktualizacji dnia:

Deklarację sporządzono na podstawie oceny podmiotu zewnętrznego przeprowadzonej przez Spółdzielnia Socjalna FADO.

Informacje zwrotne i dane kontaktowe

  • Za rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Maria Zielińska.
  • E-mail: mzielinska@muzeum-wilanow.pl
  • Telefon: 785905734

Każdy ma prawo:

  • zgłosić uwagi dotyczące dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • zgłosić żądanie zapewnienia dostępności cyfrowej strony lub jej elementu,
  • wnioskować o udostępnienie niedostępnej informacji w innej alternatywnej formie.

Żądanie musi zawierać:

  • dane kontaktowe osoby zgłaszającej,
  • wskazanie strony lub elementu strony, której dotyczy żądanie,
  • wskazanie dogodnej formy udostępnienia informacji, jeśli żądanie dotyczy udostępnienia w formie alternatywnej informacji niedostępnej.

Rozpatrzenie zgłoszenia powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 7 dni. Jeśli w tym terminie zapewnienie dostępności albo zapewnienie dostępu w alternatywnej formie nie jest możliwe, powinno nastąpić najdalej w ciągu 2 miesięcy od daty zgłoszenia. Jeżeli zapewnienie dostępności cyfrowej nie będzie możliwe, podmiot publiczny może zaproponować alternatywny sposób dostępu do informacji. W przypadku, gdy podmiot publiczny odmówi realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego sposobu dostępu do informacji, wnoszący żądanie może tą samą drogą złożyć skargę w sprawie zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej.

Skargi i odwołania

Po wyczerpaniu wskazanej procedury skargę można złożyć również do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Dostępność architektoniczna

  • Parking i najbliższy przystanek znajdują się w odległości ok. 300 m od pałacu.
    Z pobliskich przystanków autobusowych oraz parkingu do pałacu prowadzi kilka dróg. Bezpośrednio do muzeum dochodzi się po nierównej nawierzchni, która częściowo składa się z kamieni polnych (tzw. kocie łby), częściowo jest to nawierzchnia HanseGrand. 
  • Ze strony muzeum można pobrać plan pałacu i ogrodów z zaznaczonymi trudnościami oraz udogodnieniami architektonicznymi. Na planie zaznaczone są najwygodniejsze trasy dojścia do pałacu z najbliższych przystanków autobusowych oraz z parkingu.
  • Najdogodniejszym przejściem są pasy z sygnalizacją świetlną znajdujące się przy barze McDonald. Przechodzimy na drugą stronę ulicy, dochodzimy do ogrodzenia, po czym kierujemy się w prawo i cały czas idziemy prosto chodnikiem. Po drodze po lewej stronie mijamy szereg budynków oraz kościół, za którym zaczyna się teren muzeum.
  • Opis dojścia z pętli autobusowej do kasy a następnie do pałacu dostępny jest również w formacie tekstowym oraz jako opis słowny w formacie mp3.
  • Kasa muzeum znajduje się w budynku przy ul. St. Kostki Potockiego. Do środka wchodzi się po schodach. Dla osób z trudnościami w poruszaniu się przed kasą umieszczony jest słupek ze specjalnym przyciskiem. Po naciśnięciu przycisku pracownik kasy zgłosi się do Państwa.
  • Wejście do pałacu dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową znajduje się w prawym skrzydle pałacu (od Sieni Zielonej).
  • Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich dostępne są parter pałacu oraz park. Muzeum dysponuje rampami rozkładanymi ułatwiającymi wjazd i wyjazd z pałacu oraz poruszanie się po parterze pałacowym. WAŻNE! Ze względu na historyczny charakter miejsca jeszcze nie wszystkie progi zostały usunięte, a długość ramp, jakie możemy zastosować w obecnych warunkach, pozwala na osiągnięcie kąta nachylenia przy wjeździe i wyjeździe wynoszącego 24%. Dlatego osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich proszone są o przyjście do muzeum wraz z osobą towarzyszącą.
  • Uwaga! Ze względu na przejściowe trudności techniczne osoby poruszające się na wózkach elektrycznych czasowo nie mają możliwości wjazdu do pałacu. Niedogodności zostaną jak najszybciej usunięte.
  • Pierwsze piętro pałacu i Sala Uczt oraz poziom -1 nie są dostępne dla osób z niepełnosprawnością ruchową, w szczególności poruszających się na wózkach.
  • W każdym pomieszczeniu w pałacu znajduje się krzesło, z którego może skorzystać osoba potrzebująca odpoczynku.
  • W Galerii Północnej, Galerii Południowej oraz w Salonie Malinowym przygotowane zostały dodatkowe miejsca do siedzenia.
  • Toaleta dostosowana do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich znajduje się w Ogrodzie Różanym.
  • Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem.
stat